HYPO’S
DOOR DE OGEN VAN EEN MOEDER.

Mijn zoon Thomas heeft diabetes type 1 en ik wil andere ouders van kinderen met diabetes type 1 laten weten dat ze niet alleen staan.

“Mama, ik voel mijn benen niet…” Dit is een zin die ik ben gaan vrezen.  Ik weet meteen wat dit betekent. Het is de manier van Thomas om te vertellen dat hij een lage bloedsuikerspiegel heeft, waarschijnlijk ergens onder de waarde van 2 mmol/l.

Ik herinner me dat in de week dat Thomas de diagnose kreeg, een vriendin van mij wiens echtgenoot type 1 heeft, me zei: “Michelle, je zult leren wanneer Thomas laag zit, zelfs nog voordat hij het weet.”  Misschien dacht ik dat ze een beetje gek geworden was en misschien was ik een beetje bang, maar ze had beslist gelijk.

Ik heb geleerd dat veel van de symptomen van een hypo die we leren bij de diagnose, aanwezig zijn bij de meeste mensen met type 1, maar het vervelende is dat iedereen met type 1 anders is en iedereen heeft zijn of haar unieke symptomen.  Bij Thomas zie ik doorgaans dat zijn lippen bleekblauw kleuren en zijn ogen krijgen een bepaalde gloed.  Hij begint een beetje de clown uit te hangen, wordt daarna al snel enigszins twistziek en is niet meer in staat om een beslissing te nemen.  Zodra hij de lage waarde heeft bereikt, begint hij te huilen om zelfs het kleinste incident.

De eerste ernstige lage waarde had Thomas een paar maanden na de diagnose op driejarige leeftijd.  Hij was heerlijk buiten aan het spelen; ik had zijn bloedsuikerspiegel 45 minuten daarvoor gecontroleerd en deze zat prima binnen het bereik.  Na een tijdje buiten te hebben rond gerend, kwam hij naar binnen en daarbij struikelde hij over de drempel.  Er volgde een tranenvloed, wat niet echt bij hem paste.  Ik besloot gelijk om zijn bloedsuikerspiegel opnieuw te controleren en mijn hart sloeg over toen ik 1,1 mmol/l op de bloedglucosemeter zag staan.  Hoe kon dit zo snel zo laag zijn geworden? En hij rende nog steeds rond en sprak samenhangend met me.

Naarmate hij ouder wordt, is hij zich steeds meer bewust geworden van hypo’s en hoewel ik hier dankbaar voor ben, is het als ouder hartverscheurend om te zien.  Ik zie mijn kind op de bank zitten, haast verlamd door zijn lage bloedsuikerspiegel.  Dan voelt hij zich vreselijk, is hij niet in staat om naar zijn slaapkamer te lopen en wil hij ook eigenlijk niet eten.

Michelle – Ouder van een kind met diabetes

Medtronic wil samen met jou zoveel mogelijk mensen bewust maken van de impact van hypo’s op het dagelijks leven met diabetes.

Deel daarom jouw persoonlijke ervaringen met hypo’s door deze enquête in te vullen.

Ga naar de enquête
Sluiten